Ons team

Ons team bestaat uit een kernteam van acht personen en een grote groep vrijwilligers.

Kernteam

Het kernteam is het bestuur en een aantal mensen die het bestuur intensief ondersteunen bij organisatorische zaken om van dit initiatief een succes te maken.
Hieronder stellen de kernteamleden zich aan u voor:

 

rene_geneijgen

René van Geneijgen, bestuurslid – voorzitter en penningmeester

Midden in de crisis van de jaren tachtig had ik al plannen uitgedacht voor varkens op een uitgestrekt terrein nabij het dorp Swifterbant (gem. Dronten). Na enkele jaren zou het project zichzelf bedruipen. Veel lof, prachtig uitgewerkt plan en daar is het bij gebleven. Ik was zeer gedreven, maar kon het project zelf niet gaan uitvoeren. Het plan verdween diep in een bureaula. Is het daarbij gebleven? Nee zeker niet. Mijn liefde voor vrije varkens is niet in een bureaula verdwenen. Ik wil graag stedelijke bronnen benutten om de varkens te voeren en te verzorgen en goede communicatie over de waarde van voedsel. Ons voedsel en onze omgeving zijn zo waardevol. Dat laat ik graag aan iedereen zien. Wie de waarde ziet zal daar ook naar handelen. Deze keer sta ik er niet meer alleen voor en na al die jaren is de tijd er inmiddels rijp voor. De focus is nu minder commercieel en meer gericht op voedsel bewustzijn.
team

Niekolien Groenenveld – Verduijn, bestuurslid – vrijwilligerscoördinator

Mijn naam is Niekolien en binnen de organisatie hou ik me bezig met de vrijwilligers, grotendeels hulpboeren.
De reden dat ik in dit project ben gestapt heeft eigenlijk niets met varkens te maken. Voor mij zijn vooral het sociale aspect en het aspect van de bewustwording belangrijk.
Ik vind het prettig onderdeel te kunnen zijn van een groep mensen die gezamenlijk tot een mooi product komen. Ieder heeft met zijn/haar eigen kennis, kwaliteiten en inzichten een aanvullende inbreng in het geheel. Andere vrijwilligers hebben kennis over of ervaring met zaken en situaties die voor mij nieuw zijn en zo kunnen we van elkaar leren.
Bewustwording vind ik belangrijk. Doordat je bewust bent van wat je doet en hoe je de varkens verzorgt, krijg je dit terug in het vlees en ook je leefomgeving. Je moet goed zorgen voor wat je nuttigt!
Eenmaal actief bezig met onze varkens is de liefde voor hen gegroeid. En dat ze geslacht worden doet me wel wat, meer dan ik dacht.
 

Maut van Ommen, organisatieteam

Maut van Ommen, bestuurslid – secretaris – communicatie

Als ik in maart 2016 een foldertje ontvang over een initiatief dat “Stadsvarkens” heet, ben ik nieuwsgierig. ‘Varkens in de stad’, klinkt leuk. Zou ik daar ook iets voor kunnen doen? Meteen twijfel ik bij de gedachte dat de varkens misschien wel geslacht worden. Ik realiseer me natuurlijk direct dat er iets niet klopt in mijn gedachte. Ik ben niet vegetarisch, dus waar komt mijn babi ketjap dan vandaan?

Na de informatieavond besluit ik vrij snel mezelf aan te melden voor het organisatieteam en als hulpboer.

Ik moet toegeven dat ik nog niet voorzie hoe ik het me vergaat als de varkens, na al onze verzorging en aandacht, daadwerkelijk worden geslacht. Stop ik ermee en leef onbewust verder (bind oogkleppen om), stop ik met vlees eten óf ervaar ik deze bewustwording als iets bijzonders en ga ik gewoon door met mijn activiteiten voor Stadsvarkens? We zullen zien!

Jannie Levasier

Jannie Levasier, kernteamlid – sponsorwerving

Tijdens een Duurzaamheids bijeenkomst van de Gemeente Ede in februari 2015 heb ik Rene ontmoet, die daar zijn project met Hongaarse Manjalicavarkens kwam promoten. Rene was op zoek naar hulpboeren. Zelf hou ik veel van dieren en ben graag buiten en heb me spontaan aangemeld. Voor mij is het een leerpunt dat de varkens een keer geslacht gaan worden. Zelf eet ik zelden vlees en wanneer dat wel zo is, is het meestal van de Natuurslager. Voor mij is het belangrijk dat dieren een goed leven hebben gehad voor ze geslacht worden.

In het team houd ik me bezig met o.a. contacten leggen met bedrijven die iets voor ons kunnen betekenen in de zin van materialen die wij nodig hebben voor het project, van afrastering tot voer. Ik vraag of zij ons willen sponseren, of dat zij iets met de prijs kunnen doen, maar om het gratis te krijgen is de uitdaging.
Het is voor mij een voorrecht om samen te mogen werken in een team met zulke bevlogen mensen.

Jos_Oosterbaan_stadsvarkens

Jos Oosterbaan kernteamlid – techniek

 

Fotograaf Emile

Emile Nijs, kernteamlid – fotograaf

Bewust eten doe ik van jongs af aan. Vanaf mijn achttiende heb ik ervoor gekozen om geen vlees te eten, omdat er zo slecht met de dieren voor consumptie omgegaan wordt. Toen ik door een flyer op de hoogte kwam van het project stadsvarkens, sprak mij vooral het thema “voedselbewustwording” aan. Ik vind bewust kiezen voor wat je eet zeer belangrijk!

Omdat ik graag fotografeer, heb ik me op de voorlichtingsavond in de kantine van Blauw-Geel aangemeld om foto’s te gaan maken. Tevens hebben wij ons als gezin opgegeven om als hulpboer mee te helpen om betrokken te zijn bij de verzorging van de varkens.

Door nu betrokken te zijn bij dit project hebben wij als gezin, ondanks dat we al meer dan 20 jaar in Veldhuizen wonen, meer leuke buurtbewoners leren kennen!

andreas_prins_stadsvarkens

Andreas Prins, kernteamlid – webmaster

Met veel plezier lopen we met grote regelmaat met de kinderen een rondje door het bos. Even op de stenen klimmen, bij de vijver kijken of boven het water op de boom springen. Hoe leuk is het dat daar nu 4 van die mooie varkens bij gekomen zijn.

Met een beetje kennis van het beheren van websites, plaatsen van teksten en andere zaken dacht ik me misschien op deze manier wel in te kunnen zetten voor dit gave initiatief in de buurt. Hulpboer Maas, m’n buurman, was de aanstichter. Hij had me meegenomen naar een informatieavond bij Blauw Geel.

En verder letten we natuurlijk goed op de varkens door met regelmaat even door het bos te fietsen en even water te pompen met de kinderen.

Zonder hulp lukt het niet

Het project wordt gedragen door vrijwilligers.
Zo zijn er hulpboeren die de varkens voeren en controleren. Er is een webmaster, een fotograaf en facebookbeheerder om het nieuws wereldkundig te maken.
En er zijn mensen nodig die zorgen dat het voedsel uit reststromen opgehaald wordt, het terrein onderhouden blijft en die meehelpen bij het organiseren van activiteiten met betrekking tot de Wolvarkens en voedselbewustzijn.

In memoriam: Petra Oosterveld – de Wit

Voorjaar 2015 en in het buurtcentrum worden plannen gepresenteerd om het Veldhuizerbos aantrekkelijker te maken. Petra Oosterveld is er bij en wordt enthousiast van het voorstel om varkens in dit bos te laten lopen..

Haar ideeënmachine komt er bij op gang, van varkens hoeden tot varkens verhalen en Petra meldt zich spontaan aan om bij dit project te helpen.

Petra vindt varkens leuke beesten. Volgens haar horen ze niet op betonnen vloeren, tussen ijzeren hekken, binnen in een hok, maar buiten in de natuur waar ze kunnen wroeten, rennen en modderen.

Over zichzelf in relatie tot Stadsvarkens vertelde Petra: “Ik ben graag in de natuur en ook veel met voedsel bezig. Het vlees van de Mangalica’s schijnt erg lekker te zijn en zelfs omega 3 vetzuren te bevatten.”

Ze vroeg zich nog wel af of ze nu wel varkensvlees zou eten, omdat ze  al jaren geen varkensvlees meer gegeten heeft. Helaas heeft ze  niet mogen meemaken dat onze eigen varkens zijn geslacht en dat ze daar een stukje van kon proeven. Voor die tijd, op 22 oktober, 2016 is Petra overleden.

Met gedrevenheid heeft Petra veel liefde, energie, tijd en passie in het project gestoken. Ze was medeoprichter en tevens bestuurslid.In Memoriam Petra

Met liefde herinneren wij haar en ter nagedachtenis is een boom voor haar op het terrein geplant en heeft het schuilhok haar naam gekregen.

We missen Petra en zullen haar niet vergeten!

TOP