Het gaat niet altijd zo makkelijk als je denkt

by / maandag, 25 juni 2018 / Published in in het bos, Wolvarkens in het nieuws

Het varkensbos mag niet ‘leeg’ zijn. En een overlap van oude en nieuwe jonge varkens willen we niet meer. Toen de eerste lichting door de tweede moest worden vervangen kozen we ervoor om de biggen te laten inwerken door de door de wol geverfde slachtrijpe oude varkens. Dit pakte anders uit. De biggen werd geen enkele plek van rust gegund door de oude varkens, het ging er flink ruig aan toe zoals varkens dat kunnen. Van een gedegen interne opleiding is niet veel terecht gekomen. Gelukkig bleek dat de biggen zonder die opleiding al snel nadat de oude varkens geslacht waren en zij het bos voor zichzelf hadden, wat we van hen verwachtte. Het ging vanzelf goed.

Vrijdag 25 mei stonden Jos, Maut, Marijke en ik om 06:00 uur klaar om vier varkens te laden voor transport naar de slacht. Ze liepen de veewagen vertrouwd in en uit, alle vier op het zelfde moment in de veewagen, dat deden ze niet. Zo hebben we de wagen moeten sluiten met twee varkens, John Mendes en Debbie. Henk en Ineke bleven achter. De eerstvolgende gelegenheid dat de slager ze kan ontvangen is twee weken later. Het is niet anders. Bij het slachthuis hebben we Debbie en John Mendes begeleid naar het hok waar de dierenarts de laatste check zal gaan doen.

Direct daarna zijn we doorgereden naar Drenthe om de nieuwe biggen op te halen, zaterdag (de volgende dag) is het welkomstfeest. De reis gaat voorspoedig en dan lopen we tegen het volgende obstakel. De biggen moeten nog uit de weide worden geselecteerd, gevangen en oormerken moeten nog worden gezet. Met het nodige geduld hebben we vier mooie biggen met oormerk in onze veewagen. Na een kopje koffie samen met Rie Klok, de vorige eigenaar gaan we met de biggen naar hun nieuw vijfsterren verblijf in Ede. Natuurlijk wordt hun komst opgemerkt door Henk en Ineke en een “pak-me-dan” spel begint. Minder heftig dan bij de vorige lichting en na enkele dagen wordt het al veel rustiger. Die twee weken is wel te overzien.

Het laatste obstakel is dat de beertjes nog niet gecastreerd zijn en dat moet zeker gebeuren. Zodra de dieren gewend, rustig en benaderbaar zijn laten we de dierenarts komen.

Henk en Ineke bleven twee weken langer in het bos

Henk en Ineke

Geef een reactie

TOP